By using this website you agree to our use of cookies.

De (on)zin van cameratoezicht – de regels

In een vorig blog heb ik al geschreven over de (on)zin van cameratoezicht in combinatie met de techniek. Ik gaf daarbij aan dat om zeker te weten dat de inzet van camerabeveiliging ook de gewenste resultaten oplevert, het van belang is om van te voren goed vast te stellen met welk doel een camera wordt geïnstalleerd.  Maar als je een duidelijk doel voor ogen hebt, heb je natuurlijk ook nog te maken met de wet- en regelgeving omtrent cameratoezicht en privacy. Wat mag wel en wat mag niet en vanuit welke overwegingen? In dit blog ga ik wat dieper op dit vraagstuk in.

Publiek of privaat

Om antwoord te kunnen geven op bovenstaande vragen is het eerst noodzakelijk te omschrijven wat precies onder cameratoezicht wordt verstaan.  Hiertoe hanteren wij de uitleg van het Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid (CCV)*. Een camerabewakingssysteem zorgt ervoor dat er bij onraad snel gereageerd kan worden. Daarnaast helpen camerabeelden bij de opsporing en kunnen ze extra bewijsmateriaal vormen. Op haar website benoemt het CCV twee soorten cameratoezicht: publiek en  privaat cameratoezicht.

 

Publiek cameratoezicht

Foto’s- of camerabeelden maken van mensen in het publieke domein is toegestaan als het duidelijk aangegeven wordt. Met het publieke domein wordt bedoeld: alle voor het publiek toegankelijke plaatsen.

Dit kan bijvoorbeeld worden aangegeven met een duidelijk bordje of sticker. Indien een camera heel duidelijk zichtbaar is, hoeft het zelfs niet meer worden aangegeven. Heimelijk cameratoezicht is verboden. Publiek cameratoezicht is wettelijk geregeld in de Gemeentewet 151c. Voordat een gemeente besluit om (publiek) cameratoezicht toe te passen, moet men eerst aantonen dat dit noodzakelijk is voor de handhaving van de openbare orde. Er moet dus sprake zijn van een gebied waarin zich onveilige situaties of met enige regelmaat wanordelijkheden voordoen.

 

Privaat cameratoezicht

Voor het filmen en maken van foto’s in een besloten omgeving (bijvoorbeeld bij iemand thuis, maar ook in winkels, op bedrijventerreinen of in parkeergarages) zijn de regels strenger. Hier is het verboden als het filmen niet eerst van te voren duidelijk aangekondigd is. Het verbod is gebaseerd op het feit dat onaangekondigd filmen een schending van de privacy is van de gefilmde personen. In de private sectore zien we dat camera’s vooral worden ingezet om eigendommen en personen te beschermen. Privaat cameratoezicht is wettelijk vastgelegd in de Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp). Net als bij publiek cameratoezicht geldt ook voor privaat cameratoezicht het uitgangspunt dat het cameratoezicht in verhouding moet staan tot de ernst van de situatie en niet door andere, minder ingrijpende, maatregelen kan worden vervangen.

Onder bepaalde voorwaarden mag een werkgever ook cameratoezicht houden op de werkplek. Bijvoorbeeld om diefstal of beschadiging van eigendommen te voorkomen. Ook hier geldt dat dit wel van tevoren moet worden aangekondigd.

 

De laatste jaren zien we dat cameratoezicht steeds vaker wordt toegepast. Publiek en privaat cameratoezicht lopen dan ook steeds verder in elkaar over. Zo worden bedrijventerreinen en winkelcentra beveiligd door camera’s die zich zowel in het publieke als private domein bevinden. Een mooie ontwikkeling waardoor ook Live View** steeds meer resultaten oplevert. Maar de vraag of cameratoezicht zelf effectief is, is steeds moeilijker te beantwoorden. Naast objectieve resultaten spelen er ook vaak subjectieve gevoelens mee en deze laten zich nu eenmaal niet makkelijk meten.

 

* Dit blog is samengesteld aan de hand van informatie op de website van het CCV www.ccv-cameratoezicht.nl/

**Live View is een werkwijze die het mogelijk maakt dat de meldkamer van de politie, via een particuliere alarmcentrale of toezichtcentrale, de gelegenheid krijgt rechtstreeks mee te kijken met de camerabeelden van bijvoorbeeld een winkel of winkelcentrum, wanneer een inbraak of overval (of een ander gewelddadig delict) plaatsvindt.

Over de auteur

Henk Brouwer is als Business Unit Manager verantwoordelijk voor het STANLEY Security Operations Centre. Door zijn jarenlange ervaring in de beveiligingsbranche heeft Henk veel kennis opgedaan van de specifieke beveiligingsproblematiek waar onze klanten mee te maken hebben. Daarnaast is hij lid van diverse internationale projectgroepen in het kader van de ontwikkeling van concepten/oplossingen voor specifieke marktsegementen.

Contact met Henk?